uyan artık

Herhalde dünyada yalan söylenmesinden dert yanmayan kimse yoktur. Ama aynı kişilerin hayatında az ya da çok yalan vardır. Ya da kimse dedikodusunun yapılmasından hoşlanmaz ama kendi yapar. Herkes gerçekleri ister, duyunca da mutsuz olur. İnsan oğlu ne kadar garip..

Gazete ya da tv de gördüğümüz insanlara dobra diyoruz, sözünü esirgemez diyoruz. Kendi hakkını yedirmeyip savunanlara gıpta ediyoruz. "Amerika'da benzin fiyatı 1 cent artınca insanlar ayaklanmış, ya da elektrikler kesilmiş, bilmem kim istifa etmiş.. Helal olsun" "Biz koyunuz milletiz, Aziz Nesin doğru söylemiş salağız biz salaak" şeklindeki çümleler ve devamını çok duymuşuzdur. Ama iş başa gelince onlardan bir farkımız olmuyor. Hakkını ya aramaz ya da arayan birinin ardına sığınırız. Arayan da göze batar.. Yakıştırmayı yaparız "asi bu" diye.. mesela bana ilkokuldan itibaren "sen avukat olmalısın" şeklinde yorumlar gelirdi. İlk başta çocukluk işte hoşa gidiyordu. Gel zaman git zaman aslında bunların ne kadar gaz kelimeler olduğunu anladım. Neden insanlar başkalarının üzerinden yaşar ki.. Neden o zamanlar hiç sormadım "beni avukat tutacağına sen söylesene" diye.. Bu söylediklerim kendini savunmaktan aciz ya da muhtaç kişiler için değil. Onlar için her zaman yaparım. Ama bazen herşeyi çok sorumluluğum altına aldığımı hissediyorum.Çok fazla rahatsız oluyorum ama engelliyemiyorum.